سالمندی گنجینه‌ای از تجربه، مهر و زندگی است
سالمندی، تنها گذر سال‌ها و رسیدن به روزهای بازنشستگی نیست؛ فصل پرباری از زندگی است که در آن، تجربه‌ها به دانایی، خاطره‌ها به چراغ راه و سال‌ها تلاش به سرمایه‌ای ارزشمند برای خانواده و جامعه تبدیل می‌شود.
به گزارش دید روز، روز سالمند، فرصتی است برای مکث کردن و نگاهی دوباره به جایگاه نسلی که سال‌ها از عمر خود را برای ساختن خانواده و جامعه صرف کرده است. سالمندان تنها بخشی از جمعیت نیستند، آنان گنجینه‌ای از تجربه، خاطره و دانشی هستند که بی‌توجهی به آن می‌تواند فاصله میان نسل‌ها را بیشتر کند.
این روز یادآور مسئولیتی است که همه ما در قبال کرامت، آرامش و حضور اجتماعی سالمندان بر عهده داریم؛ نسلی که امروز بیش از هر چیز به احترام، همراهی و شنیده‌شدن نیاز دارد.
سالمندی تنها گذر سال‌ها و رسیدن به روزهای بازنشستگی نیست؛ فصل پرباری از زندگی است که در آن تجربه‌ها به دانایی، خاطره‌ها به چراغ راه و سال‌ها تلاش به سرمایه‌ای ارزشمند برای خانواده و جامعه تبدیل می‌شود.
سالمندان روایت‌گران روزگاری‌اند که شاید در کتاب‌ها نیامده باشد؛ آنان با زندگی خود درس صبوری، مسئولیت‌پذیری، عشق و ایستادگی را به نسل‌های بعد آموخته‌اند.
هر چینِ چهره سالمندان حکایتی از روزهای سپری‌شده دارد؛ از نگرانی‌ها و امیدها، از سختی‌هایی که پشت سر گذاشته‌اند و از شادی‌هایی که برای عزیزانشان ساخته‌اند. بسیاری از خانه‌هایی که امروز گرم و پرنشاط‌اند با سال‌ها کوشش و فداکاری آنان شکل گرفته‌اند. آنان روزگاری دست ما را گرفتند تا راه رفتن بیاموزیم؛ امروز نوبت ماست که دستشان را به مهر بفشاریم، کنارشان بمانیم و به آنان نشان دهیم که حضورشان هنوز برای ما ارزشمند و دلگرم‌کننده است.
روز سالمند فرصتی برای یک تبریک ساده و گذرا نیست؛ دعوتی است برای دوباره دیدن کسانی که گاهی در شتاب زندگی صدایشان را کمتر می‌شنویم و نیازهایشان را دیرتر به یاد می‌آوریم.
سالمندان بیش از هر چیز به احترام، توجه و ارتباطی صمیمانه نیاز دارند. گاهی یک تماس کوتاه، دیداری بی‌مقدمه، هم‌صحبتی آرام یا پرسیدنِ حالشان می‌تواند حس تنهایی را از دلشان دور کند و به آنان یادآور شود که هنوز جایگاهی روشن در زندگی خانواده و جامعه دارند.
البته تکریم سالمندان تنها در ابراز محبت خلاصه نمی‌شود. فراهم‌کردن شرایطی برای زندگی سالم و باکرامت، دسترسی مناسب به خدمات درمانی و حمایتی، ایجاد فضاهای امن و فراهم‌کردن فرصت مشارکت اجتماعی از نیازهای مهم این دوره از زندگی است.
سالمند نباید به حاشیه رانده شود یا احساس کند دیگر نقشی در جامعه ندارد. تجربه، مهارت و نگاه پخته او می‌تواند راهگشای نسل جوان باشد؛ به شرط آنکه فرصت شنیده‌شدن و حضور داشتن برایش فراهم باشد.
سالمندی بخشی طبیعی از مسیر زندگی همه ماست. احترام به سالمندان در حقیقت احترام به آینده خویش نیز هست؛ چراکه شیوه رفتار امروز ما با نسل سالمند تصویری از جامعه‌ای است که فردا برای سالمندان خود می‌سازیم. جامعه‌ای مهربان است که در آن هیچ‌کس به‌دلیل بالا رفتن سن، تنهایی یا کاهش توان جسمی از محبت، احترام و همراهی محروم نماند.
در روز سالمند بیش از همیشه به یاد پدران و مادرانمان باشیم؛ آنان که سال‌های عمرشان را با عشق و فداکاری برای آسایش و خوشبختی فرزندانشان گذراندند. اگر هنوز سایه‌شان بر سر ماست، قدر لحظه‌های باهم‌بودن را بدانیم؛ به دیدارشان برویم، با حوصله به حرف‌هایشان گوش کنیم، دستشان را ببوسیم و دوست داشتنمان را به فردا موکول نکنیم.
رفتن پدر و مادر از این جهان بازگشتی ندارد و پس از آن هیچ دیدار و گفت‌وگویی جای آغوش گرم و صدای مهربانشان را نمی‌گیرد.
و اگر پدر یا مادری دیگر در کنارمان نیست، جای خالی‌شان را با یاد نیکی که از آنان به‌جا مانده گرامی بداریم.
نامشان را با عشق به زبان بیاوریم، برای آرامش روحشان دعا کنیم و مهربانی و خوبی‌هایی را که از آنان آموخته‌ایم در زندگی ادامه دهیم. آنان شاید از میان ما رفته باشند، اما ردّ محبتشان در دل و جان ما باقی است؛ در خاطره‌ای که با لبخند به یاد می‌آوریم، در دعایی که هنوز بدرقه راه ماست و در نیکی‌هایی که به نام و یادشان انجام می‌دهیم.
روز سالمند گرامی باد؛ به احترام همه پدران و مادرانی که با مهرشان خانه‌ها را گرم و با رنج و فداکاری‌شان راه زندگی را برای فرزندانشان هموار کردند؛ آنان که در کنار ما هستند و آنان که یادشان همیشه در قلب ما زنده است.
فتانه ازانی
مدیر مسئول پایگاه خبری دید روز
