نماینده ولی‌فقیه در استان همدان:همدان باید مرجعیت جهانی طب ایرانی را به دست آورد

به گزارش خبرنگار دید روز، آیت‌الله حبیب‌الله شعبانی در نخستین اجلاس سالانه «همدان؛ مرکز جهانی طب ایرانی» با اشاره به ظرفیت‌های تاریخی و علمی همدان در حوزه پزشکی و طب ایرانی اظهار کرد: رسیدن به جایگاه مرجعیت جهانی در این حوزه نیازمند نگاه علمی و به‌روز است و نباید طب ایرانی را صرفاً در قالب روش‌های گذشته تعریف کرد.

وی با اشاره به تأثیرگذاری واژه‌ها در شکل‌گیری نگرش جامعه افزود: استفاده از عنوان «طب سنتی» ممکن است این تصور را ایجاد کند که این دانش متعلق به گذشته است و ارتباطی با علم و نیازهای امروز ندارد. در حالی که طب ایرانی دارای پشتوانه علمی و تاریخی ارزشمندی است و می‌تواند در حوزه سلامت و پیشگیری نقش مؤثری داشته باشد.

نسخه‌های گذشته نیازمند بازنگری علمی هستند

نماینده ولی‌فقیه در استان همدان با طرح یک پرسش مهم درباره میزان کارآمدی دستورهای درمانی گذشته گفت: شرایط زندگی، الگوی تغذیه و حتی وضعیت جسمی انسان امروز با چند قرن گذشته تفاوت‌های جدی دارد و نمی‌توان بدون بررسی علمی نسخه‌های قدیمی را برای انسان امروز به کار گرفت.

وی تأکید کرد: پژوهشگران و استادان این حوزه باید بررسی کنند که آیا روش‌های درمانی مربوط به قرن‌های گذشته همچنان با همان میزان اثربخشی قابل استفاده هستند یا تغییر شرایط زندگی و تغذیه انسان موجب شده است این روش‌ها نیازمند بازنگری و تطبیق با شرایط جدید باشند.

شعبانی افزود: مسیر آینده طب ایرانی باید از پژوهش و ارزیابی علمی عبور کند تا بتوان ظرفیت‌های این دانش را به شکلی قابل اعتماد و کاربردی در اختیار جامعه قرار داد.

جایگاه جهانی همدان نیازمند پشتوانه ملی است

امام جمعه همدان با اشاره به نام‌گذاری این شهر به عنوان مرکز جهانی طب ایرانی اظهار کرد: این اقدام گام ارزشمندی برای معرفی ظرفیت‌های تاریخی و علمی همدان است اما برای اینکه چنین عنوانی به یک جایگاه واقعی و ماندگار تبدیل شود باید از سطح تصمیمات محلی فراتر رفت.

وی ادامه داد: جایگاه همدان به عنوان مرکز جهانی طب ایرانی باید در ساختارهای فرهنگی و تصمیم‌گیری ملی نیز به رسمیت شناخته شود تا این عنوان از پشتوانه حقوقی و ملی برخوردار باشد.

نماینده ولی‌فقیه در استان همدان خاطرنشان کرد: همدان با تکیه بر پیشینه علمی حکیم بوعلی‌سینا و ظرفیت‌های موجود در حوزه گیاهان دارویی و طب ایرانی می‌تواند جایگاه ویژه‌ای در عرصه بین‌المللی به دست آورد و این هدف نیازمند برنامه‌ریزی علمی، حمایت ملی و مشارکت دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی است.