خاطرات ۵۴ معلم همدانی در تاریخ مکتوب استان ماندگار شد
خاطرات تجربهها و فعالیتهای فرهنگی و هنری ۵۴ معلم و هنرمند بازنشسته آموزشوپرورش همدان در قالب دو کتاب از مجموعه همداننامه گردآوری و منتشر شد؛ اقدامی که بخشی از تاریخ شفاهی آموزشوپرورش استان را از حافظه افراد به اسناد مکتوب منتقل میکند تا تجربه نسلهای گذشته برای پژوهشگران و آیندگان باقی بماند.

به گزارش دید روز، در آیین رونمایی از کتاب «گنج پنهان آموزگاری»، محمدرضا اکبری، سرپرست ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی استان همدان، با تأکید بر ضرورت ثبت خاطرات و تجربیات معلمان اظهار کرد: معلمان در شکلگیری جریانهای فرهنگی و هنری جامعه نقش مهمی دارند و بسیاری از هنرمندان، مرمتگران و فعالان امروز حوزه صنایعدستی و گردشگری، مسیر حرفهای خود را با تأثیرپذیری از آموزههای معلمانشان آغاز کردهاند.
وی ثبت روایتهای آموزگاران را فراتر از حفظ خاطرات شخصی دانست و افزود: این روایتها میتوانند بخش مهمی از ریشهها و تحولات فرهنگی و هنری جامعه را روشن کنند.
اکبری با اشاره به خلأهای موجود در ثبت تاریخ آموزشوپرورش کشور تصریح کرد: بسیاری از اتفاقات و تجربههای آموزشی یک قرن گذشته به شکل مکتوب ثبت نشدهاند و مستندسازی خاطرات معلمان میتواند بخشی از این کمبود تاریخی را جبران کند.
سرپرست ادارهکل میراثفرهنگی استان همدان همچنین با اشاره به پیشینه تمدنی و فرهنگی این منطقه، حفظ روایتهای نسلهای گذشته را اقدامی ارزشمند برای انتقال میراث فرهنگی به نسلهای آینده دانست.
روایت ۵۴ چهره فرهنگی و هنری در دو کتاب
در ادامه این مراسم، سیدامیر قشمی، نویسنده این مجموعه، درباره محتوای آثار منتشرشده گفت: کتاب «آموزه آموزگاری» حاصل گفتوگو با ۲۴ معلم اهل قلم و صاحب ذوق استان همدان است که در آن تجربهها و خاطرات این افراد گردآوری شده است.
وی افزود: در کتاب دوم نیز زندگی و تجربههای هنری ۳۰ نفر از هنرمندان برجسته و بازنشسته آموزشوپرورش در رشتههای موسیقی، تئاتر و هنرهای تجسمی به ثبت رسیده است.
قشمی هدف از تدوین این آثار را حفظ تجربههای معلمان هنرمند و تبدیل روایتهای شفاهی آنان به منابعی ماندگار برای نسلهای بعد عنوان کرد.
انتشار این دو کتاب، علاوه بر ثبت بخشی از تاریخ آموزشوپرورش همدان، فرصتی برای بازشناسی نقش معلمانی فراهم میکند که در کنار مسئولیت آموزشی، در عرصههای ادبی و هنری نیز منشأ اثر بودهاند؛ روایتهایی که اگر امروز ثبت نشوند، ممکن است با گذر زمان برای همیشه از حافظه فرهنگی جامعه حذف شوند.




