پلاستیک مهمان همیشگی خریدهای روزانه

به گزارش دید روز، ساعت هنوز ۹ صبح نشده است. بازار کم‌کم جان می‌گیرد. نخستین مشتری‌ها از نانوایی، سوپرمارکت و میوه‌فروشی خارج می‌شوند تقریباً همه با یک یا چند کیسه پلاستیکی در دست.

در نانوایی پیرمردی نان‌های داغ را داخل کیسه پلاستیکی می‌گذارد. وقتی از او می‌پرسم تاکنون به استفاده از کیسه پارچه‌ای فکر کرده است، لبخندی می‌زند و می‌گوید: «راستش همیشه پلاستیک دم دست بوده هیچ‌وقت به گزینه دیگری فکر نکرده‌ام.»

چند قدم آن‌طرف‌تر مادری که برای خرید سبزی و میوه آمده کیف پارچه‌ای همراه دارد. می‌گوید: چند سالی است سعی می‌کنم پلاستیک کمتری مصرف کنم، اما هنوز برای خیلی از خریدها فروشنده خودش پلاستیک می‌دهد و رد کردنش سخت است.

فروشندگان نیز روایت مشابهی دارند. یکی از مغازه‌داران می‌گوید بیشتر مشتری‌ها همچنان انتظار دارند خریدشان داخل کیسه پلاستیکی تحویل داده شود و اگر کیسه‌ای داده نشود، گلایه می‌کنند.

در میان رفت‌وآمد مردم، کمتر کسی به عمر چندصد ساله پلاستیکی فکر می‌کند که تنها چند دقیقه از آن استفاده خواهد کرد؛ کیسه‌ای که شاید پس از دور انداخته شدن  سال‌ها در طبیعت باقی بماند.

کارشناسان محیط‌زیست معتقدند کاهش مصرف پلاستیک، بیش از آنکه نیازمند قوانین سختگیرانه باشد به تغییر رفتارهای روزمره وابسته است، تغییراتی کوچک مانند همراه داشتن یک کیسه پارچه‌ای، استفاده از بطری آب چندبارمصرف یا خودداری از دریافت پلاستیک‌های غیرضروری.

روز جهانی بدون پلاستیک شاید تنها یک مناسبت در تقویم باشد، اما می‌تواند یادآوری کند که حفظ محیط‌زیست از تصمیم‌های ساده روزانه آغاز می‌شود؛ تصمیمی که از لحظه خرید یک قرص نان یا چند قلم میوه، معنا پیدا می‌کند.

شاید وقت آن رسیده باشد که به جای عادت قدیمی «یک پلاستیک هم بده»، جمله دیگری را تمرین کنیم:«نیازی به کیسه ندارم؛ همراه خودم آورده‌ام.» 

فتانه ازانی