نسل جوان همدان، پرچمدار ایستادگی در شب هفتادم
در هفتادمین شب از اجتماعات مردمی در همدان، شهروندان با حضور پرشور خود در خیابانها، اتحاد و اقتدار ملی را به نمایش گذاشته و بر عزم راسخ خود برای ساختن آیندهای روشن تأکید کردند. نسل جوان در این میان با شعار "بلدیم پای ایران بمانیم" نقشی محوری در پیشبرد اهداف این حرکت ایفا نمودند

به گزارش دید روز، شب هفتادم بود که خیابانهای همدان، نه تنها گذرگاه عابران، که صحنه تجلی ایستادگی مردمی شد که هر شب گرد هم میآیند تا اتحاد و اقتدار خود را به نمایش بگذارند. با آغاز خنکی هوا و جان گرفتن شبانه شهر، مردم دیار الوند، یکی پس از دیگری از خانههای خود خارج شده و به جمع اجتماعات اقتدار پیوستند.
در این گردهماییهای شبانه، پرچمهای ایران به اهتزاز درآمد و همخوانی سرودها و روشن ماندن شمعها، تصویری واحد از ملتی را ترسیم کرد که در کنار هم، برای فردای روشن کشورشان ایستادهاند. از پیرمردی که آهسته گام برمیدارد تا جوانی که پرچم به دوش گرفته و مادری که دست کودک خود را گرفته است؛ همه در یک روایت مشترک قرار گرفتهاند؛ روایتی از مردمی که امید به آیندهای روشن را در دل دارند.
آنچه در ابتدا شاید برای برخی گمانهسازیها مبنی بر کوتاهآمدن این موج مردمی وجود داشت، با استقامت همدانیها رنگ باخت. موج امید و ایستادگی نه تنها ضعیف نشد، بلکه هر شب منظمتر و روشنتر از شب قبل، اجتماعات اقتدار و افتخار را باشکوهتر برگزار کرد.
در این میان، حضور پررنگ نسل جوان و نوجوانان به عنوان حامیان ایران قوی و متحد، چشمگیر بود. آنان با تکرار شعار “بلدیم پای ایران بمانیم و خسته نشویم و کم نیاوریم”، بارها در خیابانها اعلام کردند که جای درست ایستادگی را میشناسند. این جمله کوتاه، با لحنهای گوناگون اما با یک معنای واحد، در کوچه و پسکوچههای شهر طنینانداز شد.
همدانیها در این شبهای سرد پاییزی، با حضور خود یادآوری کردند که وفاداری، هویت و امید، پشتوانه اصلی واژهها و حضورشان برای ساختن آینده است. تصویری که در این شبها خلق میشود، باشکوهتر از هر قاب عکس و فیلمی است؛ تصویری از مردمی که در دل شب، عزم کردهاند تا میدان را خالی نکنند و صحنه را به ناامیدی نسپارند. این هفتادمین شب و هفتادمین روایت از ایستادگی و امید در پایتخت تاریخ و تمدن ایران بود.





